کوه هـا باهَم اند و تنهایـند

همچـمو ما ، باهمانِ تنهایـان

از تـنهایـی نـترس ; هرکـی خواسـت از پیشـت بره ، بهش بگـو فردا دیره ، امروز بــرو

وقتی چیزی مرا رنج می داد،

در مورد آن با هیچکس حرفی نمی زدم.

خودم در موردش فکر می کردم، به نتیجه می رسیدم و به تنهایی عمل می کردم.

نه اینکه واقعا احساس تنهایی بکنم؛ بلكه فکر می کردم که انسان ها، در آخر،باید خودشان، خودشان را نجات دهند...

از لحاظ روحی نیاز دارم یکی بیاد بهم بگه (( غصه نخور بیا این 4 میلیارد واســه تو))

از اَندوه باطل رهـا شو ...

مسیر جهان دوره گَردیـست

هرکه را رزق به اندازه دهند

نه به نام و نه به آوازه دهـند...

ما هیچگاه به امروز بر نمیگردیــم

هرچه را لازم اسـت برداریـد...

آدما چه واقعی ، چه مجازی هر وقت چیزی از آدم بخوان میان سمتتون ، دلسوز کسی جز خودتون نباشــید

تَمــام

یک جوری طرف تو استوری و بــیو اینستاش نوشته : بدون مادرم بـه بـهشـت نمیـرم .

که انگار جبرئیل و میکائیل افــتادن به دسـت و پـاش که تورو خدا پاشو بـیا بهــشت